تنهایی و غربت

                                                   مثلاْ:

بگوييم: از اينكه وقت خود را در اختيار من گذاشتيد متشكرم.

نگوييم: ببخشيد كه مزاحمتان شدم.

بگوييم: در فرصت مناسب كنار شما خواهم بود.

نگوييم: گرفتارم.

بگوييم: راست مي گي؟ راستي؟

نگوييم: دروغ نگو.

بگوييم: خدا سلامتي بده.

نگوييم: خدا بد نده.

بگوييم: هديه براي شما.

نگوييم: قابل ندارد.

بگوييم: با تجربه شده.

نگوييم: شكست خورده.

بگوييم: قشنگ نيست.

نگوييم: زشت است.

بگوييم: خوب هستم.

نگوييم: بد نيست.

بگوييم: مناسب من نيست.

نگوييم: به درد من نمي خورد.

بگوييم: با اين كار چه لذتي مي بري؟

نگوييم: چرا اذيت مي كني؟

بگوييم: شاد و پر انرژي باشيد.

نگوييم: خسته نباشيد.

بگوييم: من.

نگوييم: اينجانب.

بگوييم: دوست ندارم.

نگوييم: متنفرم.

بگوييم: آسان نيست.

نگوييم: دشوار است.

بگوييم: بفرماييد.

نگوييم: در خدمت هستم.

بگوييم: خيلي راحت نبود.

نگوييم: جانم به لبم رسيد.

بگوییم: با نظر شما موافق نیستم.

نگوییم: تو اشتباه می کنی.

بگوییم: ملایم تر صحبت کن.

نگوییم: این چه طرز حرف زدن است؟

بگوییم: .....................

نگوییم: .....................