تنهایی و غربت

به ياد تو هر روز با خدايم به عهد مي نشينم اي مهدي صاحب زمان..!
    با نغمه اللهم بلغ ... المهدي القائم بامرک جنبشي عجيب به استخوانهاي بدنم جان مي دهد
    با نداي ... ان حال بيني و بينه الموت ... فاخرجني من قبري ... اميدي وسيع قلبم را در تپش استواري مي بخشد و بالاخره با صداي انهم يرونه بعيدا و نره قريبا اشک شوق و انتظار از چشم دلم جاري مي شود. و تو اي تنها لاله شکفته صحراي اميدواران بيا که گلزار مارا دوباره سبز و خرم کني! خدايا برسان که مي رويم از پي او
     نشود آيد و ما بي ره و رهدار شويم!