تنهایی و غربت

در لابه لاي برفهاي تقدير كه بر سرمان ميباريد ما بايد به هم فرصت

 حرف زدن ميداديم  .بايد شجاعت شنيدن را حفظ مي كرديم چنان كه

 شجاعت گفتن را!!!

اما ما چه كرديم؟؟؟؟؟؟!!

از هم فرار كرديم يا به عبارت  بهتر از خودمان گريختيم!

 منطق دودوتا چهارتا يمان را به كار گرفتيم و دل بيچاره تعطيل شد!!!!

 خــــــــــــــــدانگهدار

التماس دعـا